بچه بودم تو نبودی شبا زود خوابم می برد
دل كوچيكم فقط غصه بازی رو مي خورد
بچه بودم چه قدر صاف و رون مي خنديدم
خوبيش اين بود كه از کسی حرف بدی نمی شنیدم
بچه بودم همه هم مثل خودم بچه بودن
نرم و ساده مثل شنهای کنار ساحل
بچه بودم خبر از تو خبر از دروغ نبود
فکر و خیالم پریشون نبود
بچه بودم همه چي درست می شد ، سخت نبود
هيچكی اندازه ی من اونروزا خوشبخت نبود
بچه بودم كسي بي خود منو اذيت نمی كرد
مثل تو ميون بازيا خيانت نمي كرد
بچه بودم عالمی بود آخه عاشق نبودم
از دست چشمای تو ، تو حسرت دق نبودم
بچه بودم دلمو هنوز كسی نبرده بود
هنوزم خدا اونو دست خودم سپرده بود
بچه بودم كسي مثل تو باهام بد نمی شد
بی توجه از كنار رؤياهام رد نمی شد
بچه بودم خبر از خواهش و التماس نبود
لا به لای دفترام ،جز دو تا برگ ياس نبود
بچه بودم انقدر از سادگيا دور نبودم
واسه گوش دادن به تو ، انقدر مجبور نبودم
بچه بودم دلم از هيچكسي ناراضي نبود
فكر و ذكرم پيش هيچ چيزی به جز بازی نبود
بچه بودم بيشتر از اين زمونا در می زدن
اون روزا بزرگترا بيشتر به هم سر می زدن
بچه بودم قلبای تو دفترم حقيقی بود
روی دفتر خاطراتم عكس گل و پروانه بود
بچه بودم روزای هفته شبيه هم نبود
حواسم پهلوی اينكه چي بهت بگم نبود
بچه بودم شادی پر بودتو دل بادكنكم
آخر اون روزا كسي بود كه بياد به كمكم
بچه بودم اگه مثل حالا مجنون مي شدم
از بزرگ شدن واسه ابد پشيمون می شدم
